Ik ging samen met m’n verloofde Lena naar de show ‘Punt, komma, andere lijn’ van Wim Claeys in de propvolle 404.
Al na de eerste tonen van de trekharmonica wisten we dat we met iets bijzonders te maken hadden,
en dan moest de rest van de magnifieke vertoning nog volgen.
Met de euthanasieperikelen van z’n moeder als rode draad vergastte Claeys onsop een spervuur van grollen, tragiek, taalkundige en andere vondsten, en hield hij zijn publiek in de ban met muziek, cabaret, Gentse grapjasserij, een lach, een traan, en een combinatie van hoe het is, hoe het was, en hoe het zou kunnen zijn. Wat mij betreft moet Claeys met z’n show op z’n minst heel Vlaanderen aandoen, en in iedere zaal zal hij zieltjes winnen voor een van de beste performers die we hier rijk zijn.
Hoe dan ook is Wim Claeys een groot talent.
Herman Brusselmans
