Zwartzak

 

 

 

 

 

 

Mijn vader, Stefaan Claeys, was 21 toen hij

in 1944 ter dood veroordeeld werd door

een Belgische rechtbank. De aanklacht:

hoogverraad. De straf: den dood met den

kogel. Op het moment van zijn veroordeling

was hij soldaat in de Waffen-SS

en keek hij de dood in de ogen aan het

oostfront. Aan beide doodsdreigingen

is hij ontkomen. De moordende Sovjetklauwen

hebben hem niet kunnen

grijpen en van de Koning der Belgen heeft hij

gratie gekregen.

Vanavond, enkele decennia later, wil

ik u met weerzin, loutering en mildheid

vertellen hoe het was om een SS’er als

papa te hebben die liever en grappiger

was dan alle andere papa’s samen.

Hoe ik probeer te begrijpen waarom hij

zijn idealen nooit naast zich heeft neergelegd

en fier de vlag met het Berkenkruis

droeg, tot het niet meer ging.

Welkom in mijn jeugd, welkom in mijn

versie van zijn verhaal.

css.php